Početak dela
Dubrovački senator
Dubrovački arcibiskup
Jovan Dučić
Carski soneti (1930)
Jovan Dučić
Carski soneti (1930)
CARICA
Ti si lepa naša carica u kruni,
S deset dubrovačkih paževa; i greje
S tebe sjaj dragulja što doneše puni
U Kotor brodovi s Kipra i Moreje.
Orli od bisera leže po tvom skutu,
Krsti po stiharu, i safiri vratom;
Mirise Istoka ostavljaš po putu;
Tvoga konja vode potkovana zlatom.
Sve crkve u carstvu tvoje ime zbore
I naše velmože i naši vasali
Gledaju te s čežnjom i sa strahom dvore,
Dok ti gledaš kao paž plašljiv i mali,
Kako jedna briga, tanka kao para,
Pređe preko čela krunisanog Cara.
Jovan Dučić
Carski soneti (1930)
DVOBOJ
Najpre svog sokola pusti Vojnoviću,
Zatim knez Radića prhnu zlatna strela;
I tad opaziše i Car i vlastela
Da strela ne može da promakne tiću.
Tri put besne konje obukoše tade,
Pod teškim oklopom u srebrne pene;
I kad caričina rukavica pade,
Vojnović je kopljem diže sa arene.
Tri put sedi vitez ka plemiću plavu
Juriša, dok baci mač skrhan u travu,
I dok pod njim pade teški konj proboden.
Tad dade mladiću kćerku punu čara,
I sa sebe dare velikoga cara:
Zlatni pas za Serez i burmu za Voden.
Jovan Dučić
Carski soneti (1930)
CAR
Ceo dan sunčani zvone bučna zvona,
Sva je Prizren gradska otvorio vrata,
Kad javiše trube da iz Avinjona
Stižu poklisari, tri papska prelata.
Od mora gde rastu limuni i narde,
Svim putem stajahu, kao mirne jele,
Carski kopljanici, strelci, halebarde;
Car primi misiju na vrata kapele.
Zatim u dvorani, Car, logotet carski,
I sva sjajna svita, stajahu dok sroči
Pozdrav na latinskom mudri biskup barski.
Imperator nebu podignuvši oči,
Svečano na pismu tu prelomi sada
Pečate nad strašnom sudbom Carigrada.
Nastavak slušaj besplatno
Readnara
