Početak dela
Boj na
Salašu
Vino piju
tri Srpske
vojvode
U bogatoj i
ponosnoj
Mačvi,
U lijepu
selu
Metkoviću,
A kod dvora
Petra
Erićeva:
Prvo bješe
Srpska
vojevoda
Katić Janko
iz sela
Rogače
Od Kosmaja
gn’jezda
sokolova;
A drugo je
vojvoda
Vuica
Iz Azanje sniže Smedereva;
A treće je Srpska vojevoda Čupić Stojan zmaju iz Noćaja;
S njima pije do dvjesta Srbina,
Tu Srbina bez konja ne bješe,
Već sve Srbi na konjma dobrijem,
Na hatima, a pod mizdracima.
Ja kada se napojiše vinca,
Te im vince iziđe u lice,
A rakija priče govoriti,
Poče im se Čupić tugovati:
„Ah moj brate, Janko i Vuica!
„Teško su mi Turci dodijali,
„Jer sam, braćo, na krajini ljutoj,
„Ukraj Drine, ukraj vode ladne,
„Pak mi Mačvu iz prevare kradu,
„Ne mogu se s njima udesiti,
„A da mi se s njima udesiti,
„Volio bi neg’ carevo blago,
„Da ja vidim, čija jeste Mačva,
„Čija jeste, čija l’ će ostati;
„To bi sada,
braćo,
najvoljeo.”
Istom Čupić
u riječi
bješe,
A stražarče
doleće sa
straže,
Vjerna sluga
Jurišića
Stanka,
Iza Batra, sa
sela Salaša,
Gologlavo
bješe, bez
obuće,
Bez obuće i
bez duge
puške;
Od šumskoga
trnja
oderano,
Groznijem se
suzam’
uprljalo;
Vojvodama
kada ono
dođe,
Ono njima
boga ne
naziva,
Već ovako
njima
progovara:
„Žlje ga
sjeli, tri
srpske
vojvode!
„Žlje ga
sjeli i vino
popili!
„Vi pijete i
popijevate,
„Sirotinja u
nevolji
cvili:
„Na Mačvu
vam Turci
udariše,
„Sedam
hiljad’ i
trista
Turaka,
„I pred
njima
Mehmedkapetane
„Od
Zvornika
grada
bijeloga,
„Bijela mu
brada do
pojasa;
„Buljugbaša
Jurišiću
Stanko
„Sa svojijeh
sedamdeset
druga,
„Šćaše
junak da
uzbije Turke,
„I na Turke
oganj
oboriše,
„Puče
pušak’ od
JurišićStanka,
„Puče
pušak’
sedamdeset
ravno,
„Od Turaka
sedam
hiljad’ puče:
„Mi ne
znasmo jedan
za drugoga,
„Ko l’
pogibe, kog’
li uvatiše,
„Ko l’ uteče,
koji li
ostade,
„Nit’
znadosmo,
kud se đede
Nastavak slušaj besplatno
Readnara
