Početak dela
Na vodi
Pisac: Svetozar Ćorović
Na vodi
Ispod omanjega, trbušastog brda, po kome se nižu nekolika reda rodnih vinograda i spuštaju se do gustih redova širokih, mrkih maslina i smokava, provlači se, upravo mili krivudava, široka
Neretva, hujeći potmulo i zapljuskujući niske, pržinave obale, obrasle starim topolama, vodenim trskama i vrbama, koje sa obje strane bacaju svoje široke sjenke na nju, te se gotovo crni i izgleda kao kakva ogromna jegulja. Tek na nekim mjestima, ako iza oblaka, koji su se raširili po nebu kao razastrte velike kože bivolske, proviri mjesec i kroz nemirno lišće topolino prodre do vode, zasijaju po njoj kao mala ogledalca svijetle pjege, zaigraju na vodi i opet ih nestaje. Ili ako se ozgo, preko vinograda, spusti prohladan vjetar i zaigra se duguljastim trskama, one se poviju iznad vode i oglednu se u njoj, a tanke im sjenke počnu se vijugati po talasima i uvijati, poput kakvih neobično velikih i dugih pijavica. Povijanje trstika poplaši katkada po koju žabu, te iskoči iz zaklona i bućne u vodu, da se opet vrati svome društvu, koje neprestano i neumorno krekeće, pa kao da se nadmeće sa dva cvrkavca, što su ozgo iz vinograda, sa dvije protivne strane, kidisali sa svojim cvrčanjem.
— Heeej, okreći na desnooo! — ču se iznad vode iz daljine dug, otegnut uzvik i neko kao da mu se odazva na to.
Iza strmenitog, pećinastog okrajka brda, kud je Neretva zaokretala, poče kao svitati. Površina vode na tom mjestu poče se prelijevati u
Nastavak slušaj besplatno
Readnara
